Μία σύντομη καλημέρα

Καλημέρα καλημέρα...πέρασαν και οι γιορτές. Το σπίτι είναι βομβαρδισμένο, κάποια στιγμή μέσα στη μέρα οι στολισμοί θα μαζευτούν και θα γυρίσουμε στη σειρά μας. Ο αέρας που χτυπάει τα παράθυρά μου με παρακινεί για άραγμα και χουχούλιασμα αλλά το φαγητό με περιμένει. Στη φωτό βλέπετε τη νέα μου συνήθεια. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία κούπα γαλλικό καφέ. Δεν έπινα είπα να το ξεκινήσω και αυτό και όλως παραδόξως μου δίνει ενέργεια συν αυτό το άρωμα που πλανιέται διακριτικά στην ατμόσφαιρα.Καλημέρααααα.

Γεμιστό φιλέτο κοτόπουλου

Για το 2016 ένας από τους στόχους μου είναι να οργανωθώ και σε επίπεδο blogging. Κάθε εβδομάδα θα δημοσιεύω μία αγαπημένη και δοκιμασμένη συνταγή. 

Για σήμερα σας έχω το κυρίως πιάτο που έφτιαξα για την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, το οποίο όμως το φάγαμε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς μιας και οι τέσσερίς μας ήμασταν άρρωστοι (yeah! τέτοιο timing!) και περιμέναμε πότε θα πάει 12 να κόψουμε τη βασιλόπιτα και να πάμε για ύπνο (αφού δεν την κόψαμε από τις 10 πάλι καλά)

Η συνταγή είναι από αυτούς τους αχταρμάδες που φτιάχνω στο μυαλό μου και ευτυχώς τις περισσότερες φορές πετυχαίνουν.

Αυτή τη φορά σκέφτηκα να φτιάξω κάτι σε κοτόπουλο γιατί είχαμε σκάσει από τα χοιρινά και τα πρόβεια τις προηγούμενες μέρες. 

Πάμε να δούμε τη συνταγή.

Θα χρειαστούμε
Μαρινάδα:
4 γεμάτες κουταλιές της σούπας στραγγιστό γιαούρτι
2 κ.γ. πάπρικα γλυκιά
Αλάτι και πιπέρι
Για το κοτόπουλο:
4 φιλέτα κοτοπουλο
8 λιαστές ντομάτες
8 μπαστουνάκια ημίσκληρο τυρί (εγώ έβαλα ένα από Μυτιλήνη)

Ετοιμάζουμε τη μαρινάδα. Αφού ανοίξουμε τα φιλέτα βάζουμε τα υλικά σε ένα μπολ μαζί με τα φιλέτα τα ανακατεύουμε όλα μαζί και τα αφήνουμετουλάχιστον μια ώρα στο ψυγείο.
Βγάζουμε τα φιλέτα από το ψυγείο και βάζουμε σε κάθε ένα από δύο λιαστές ντομάτες και δύο μπαστουνάκια τυρί. Τυλίγουμε και ασφαλίζουμε με οδοντογλυφίδες. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο και σκεπασμένο ταψί με αλουμινόχαρτο. Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο προς το τέλος ίσα ίσα να πάρουν λίγο χρώμα (όσο χρώμα μπορεί να παρει το γιαούρτι). Ιδανικά τρώγονται ζεστά. 
Καλή σας όρεξη!

Καλή χρονιά!

Καλή μας χρονιά!! Ο νέος χρόνος να είναι γεμάτος πρώτα από υγεία, ευτυχία και αγάπη!! Πώς είστε; Συνήλθατε από τη βαβούρα των ημερών; Εγώ δεν ξέρω γιατί αλλά μόλις περνάει η Πρωτοχρονιά, κάτι με πιάνει και θέλω να μαζέψω τους στολισμούς και όλα αυτά τα τσιμπράγκαλα!! Τέλος πάντων, γούστα είναι αυτά.

Θέσατε τους στόχους σας για φέτος. Εγώ από νωρίς νωρίς. Πάρτε μία ματιά. 
1. Να μην φωνάζω στα παιδιά μου, (στο πρώτο δηλαδή γιατί το δεύτερο είναι μωράκι ακόμα, τι μπορεί να κάνει χι χι!)
2. Να είμαι πιο οργανωμένη σε επίπεδο υγείας, (κάτι εξετάσεις που αμελλώ εδώ και καιρό πρέπει να γίνουν) σε επίπεδο νοικοκυριού, καθημερινότητας και τέλος του blog,
3. Να αποταμιεύω κάθε μέρα τουλάχιστον ένα ευρώ. Όταν μαζευτεί το ποσό θα πάρω τη φωτγραφική που έβαλα στο μάτι. Σκέφτηκα το ενα ευρώ γιατί όπως και να το κάνουμε ένα ευρώ κάπου θα υπάρχει στο σπίτι!
4. Μέχρι το τέλος του 2016 να πάμε με τον Κώστα το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη που λέμε εδώ και τέσσερα χρόνια. Ελπίζουμε φέτος να είναι η χρονιά του!

Αυτά είναι τα κυριότερα. Έχω και άλλα στο μυαλό μου, βέβαια, τι θα γίνουν από όλα αυτά δεν ξέρω, θα το δούμε. Πάντως αν κρίνει κανείς από τις δύο αντζέντες που έχω στα χέρια μου και άλλη μία που θα έρθει στα χέρια μου τις επόμενες μέρες, την οργάνωση την έχω πάρει στα σοβαρά. Η μία ήταν δώρο με τον Jacobs γαλλικό μου και η άλλη με το περιοδικό shape. Αυτήν την έχω ξεψαχνίσει!!! Στην πρώτη μάλλον θα γράφω για την αποταμίευση.

Εσείς βάλατε τους στόχους σας για φέτος;

Ένα γλυκό αντίο...

Πολύ μελό ο τίτλος, δε βρίσκεται!!
Κάθομαι που λέτε απέναντι από το δέντρο μας και το κοιτάω και σκέφτομαι πόσα έγιναν μέσα σε αυτή τη χρονιά. Πόσα από αυτά έγιναν με τη θέλησή μας και άλλα που μας τα επέβαλλαν. Και κάπου εκεί σταμάτησα αυτή την εσωτερική ανασκόπηση καθώς μου ήρθε να φάω κάτι γλυκό. Άλλο που δεν ήθελα δηλαδή, τέλος πάντων.

Όταν αναφέρομαι σε γλυκό εννοώ σοκολάτα. Γιατί καλό το κανταίφι με το σιροπάκι του αλλά αν δεν γεμίσεις το στόμα σου και την κοιλιά σου με λιπαρά -καλά ή κακά- δεν έχει σημασία, δεν νιώθεις ότι έφαγες γλυκό κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Μέσα από έναν αχταρμά που έκανα στο μυαλό μου σας παρουσιάζω την πιο τέλεια συνταγή για ρόφημα σοκολάτας. Ταιριάζει και με το κρύο που κάνει δεν νομίζετε. Τώρα που σας γράφω πάντως, έξω χιονίζει...

Θα χρειαστείτε:
50 γρ κουβερτούρα
100 γρ γάλα
50 γρ κρέμα γάλακτος
λίγη κανέλα

Ζεσταίνουμε το γάλα με την κρέμα γάλακτος. Το ρίχνουμε πάνω από την κουβερτούρα και ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένα λείο ρευστό μείγμα. Προσθέτουμε και την κανέλα. Σςςς...αυτό θα είναι το μυστικό μας. Θα δώσει τέλεια γεύση και άρωμα, κανείς δεν θα το καταλάβει αρκεί να μην ρίξετε όλο το βαζάκι. Σερβίρουμε σε κούπες. Αν έχετε και χριστουγεννιάτικες ακόμα καλύτερα. Εγώ είχα κάποια ατυχή περιστατικά (ααααχχ) και βολεύτηκα με αυτή που φαίνεται και λίγο vintage. Δεν πειράζει τη δουλειά της την κάνει.

Τώρα αρκεί να βάλετε μία ταινία και να καθήσετε αγκαλιά με τη σοκολάτα και τις κουβέρτες σας στον καναπέ.

Είναι ο πιο γλυκός τρόπος να πούμε αντίο στη χρονιά που φεύγει διώχνοντας παράλληλα με τη γλύκα της σοκολάτας οποιαδήποτε πίκρα είχε το 2015, με τη ελπίδα ότι η χρονιά που έρχεται θα μας γεμίσει γλυκές στιγμές σαν...σοκολάτα!!

DIY Χριστουγεννιάτικη γιρλάντα

                                 

Φέτος πρώτη χρονιά έφτιαξα κάτι σχετικό με τα Χριστούγεννα. Όχι ότι με έπιασε το πνεύμα των Χριστουγέννων, όχι. Πέρα από το δέντρο και τα μελομακάρονα άντε και καμιά θεματική ταινία δεν συμμερίζομαι όλον αυτόν τον ενθουσιασμό. Φέτος όμως και μετά από πολύυυυυυ pinterest μπήκα και εγώ σε mood. Και αφού έφαγα τον κόσμο να βρω τσόχα έτσι όπως την ήθελα με υπερηφάνια σας παρουσιάζω τη γιρλάντα μου.

Η κατασκευή της είναι πολύ εύκολη. Μερικά κομμάτια τσόχας και λίγες κλωστές κεντήματος και το αποτέλεσμα με αποζημίωσε μία ώρα μετά. Αφού σχεδίασα πάνω στην τσόχα τα δεντράκια τα έκοψα γύρω γύρω. Έκοψα και τις καρδούλες και τους κορμούς. Η αρχική ιδέα ήταν να φτιάξω μόνο τα δεντράκια με τις καρδούλες. Αλλά έτσι όπως κοίταζα εεε στο πάτωμα τα κομμάτια που εεε πετούσα κάτι μου έμοιασε με δέντρο. Αυτό το μεγάλο τρίγωνο εννοώ. Το σουλούπωσα λίγο και αφού το δούλεψα λίγο στο μυαλό μου πήρε αυτή τη μορφή. Και έτσι και έκανα και πέντε μικρότερα για τα διάκενα. Για κορδέλα θα προτιμούσα κόκκινη αλλά η κίτρινη ήταν η μόνη που είχα. 

Ήθελα να κρεμάσω και τσόχινα στρόγγυλα στολίδια με κεντημένο το "Merry X-mas" και αν και πολλοί με θεωρούν master στο κέντημα δεν κατάφερα να βγάλω ένα αποτέλεσμα που να μου αρέσει...οπότε και το άφησα...

Πολύ θα ήθελα να ανεβάσω το pattern για το όλο concept αλλά...δεν ξέρω πως. Όποιος μπορεί αν βοηθήσει.

Τέλος πάντων, παιδεύτηκα πολύ που θα την κρεμάσω και κατέληξε μετά από κάποιες αποτυχημένες θέσεις πάνω από την πόρτα του μπάνιου.

Σας έχω άλλη μία κατασκευή, πολύ πιο εύκολη.
Προς το παρόν σας χαιρετώ.

P.S.: Μην με παρεξηγήσετε για τις φωτογραφίες, βρήκα ένα πρόγραμμα που έχει διάφορα τέτοια τρελούτσικα και είπα να πειραματιστώ. 

DIY μπομπονιέρες

Όλο θέλω να γράψω και όλο το αναβάλω...τέλος πάντων. Με τη νέα χρονιά ελπίζω να το βάλω και αυτό σε ένα πρόγραμμα. 

Προς το παρόν προετοιμαζόμαστε για τη βάπτιση του μικρούλη που θα γίνει δύο μέρες μετά τα Χριστούγεννα. Μες στο καταχείμωνο, αλλά είναι ωραίο να παίρνει κανείς το όνομά του την ημέρα εορτής του. Και ενώ με τον άντρα μου είχαμε συμφωνήσει τι θα κάνουμε κατά έναν περίεργο τρόπο κατάφερα μόνο τις προσκλήσεις να φτιάξω. Πάνε οι στολισμοί και όλα αυτά τα τρελούτσικα. Δεν πειράζει όλα για κάποιο λόγο γίνονται. 

               

Σας έλεγα λοιπόν για τις προσκλήσεις που για την ακρίβεια είναι πρόσκληση και μπομπονιέρα μαζί. Ήθελα κάτι παιδικό μεν αλλά διαχρονικό. Και αυτά τα ποδηλατάκια ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Τα παρήγγειλα από το ίντερνετ και το κόστος του ήταν κάτι λιγότερο από 15 ευρώ. Να τονίσω πως είναι ξύλινα. Μαζί με διάφορες κορδέλες από το jumbo, άπρη γάζα και τρία κουφέτα έκαστη, το συνολικό κόστος δεν ξεπέρασε τα 20 ευρώ, για 30 μπομπονιέρες. Την πρόσκληση -άλλη πονεμένη ιστορία- την έγραψα μόνη μου. Δεμένη με μία από τις κορδέλες ήρθε και έδεσε. Το αποτέλεσμα μου άρεσε πολύ. Σκέφτομαι να κολλήσω μαγνητάκι από πίσω και να την έχω στο ψυγείο.

Κατά τα άλλα οι μέρες μας από την τελευταία φορά που σας έγραψα κυλάνε ήσυχα. Αν εξαιρέσω μία ουρολοίμωξη που ταλαιπώρησε τη μικρή, βέβαια.

Για τη βάπτιση τα έχουμε όλα έτοιμα, εεε εκτός από τα φαγητά φυσικά. Να περάσει και αυτό να χαλαρώσουμε. 

Πλησιάζουν και τα Χριστούγεννα και εγώ ακόμα να στολίσω. Γενικά δεν με πολυπιάνει αυτό το πνεύμα και νομίζω ότι το έχω μεταλαμπαδεύσει και στη μικρή μου που δεν ενθουσιάζεται με τίποτα από αυτά. Σκέφτομαι να φτιάξω μελομακάρονα σήμερα και από αύριο τους στολισμούς. 

Ελπίζω τουλάχιστον να μην είναι άσπρα τα Χριστούγεννα γενικά ο χειμώνας γιατί κάτι με πιάνει....παλαιό κατάλοιπο.

Θα επανέλθω με τις χριστουγεννιάτικες κατασκευές μας. Μέχρι τότε σας χαιρετώ.

Δημόσιος θηλασμός, γιατί;

Τις τελευταίες μέρες το mail μου κατακλύστηκε από διάφορα μηνύματα από διάφορες ομάδες για τον πανελλήνιο ταυτόχρονο δημόσιο θηλασμό. Μερικά μπορώ να πω απέπνεαν ένα κλίμα φανατισμού υπέρ του θηλασμού κατατάσσοντας τις μανούλες που δεν μπόρεσαν ή δεν ήθελαν να θηλάσουν στις πλέον άχρηστες μανάδες.

Σε αυτό το σημείο να επισημάνω. Θήλασα το πρώτο μου παιδί αποκλειστικά σχεδόν μέχρι 5 μηνών. Τώρα θηλάζω το δεύτερο επίσης αποκλειστικά εδώ και 5μιση μήνες και χαίρομαι που μπορώ και το κάνω περισσότερο από την πρώτη φορά. Σε όλα όμως υπάρχει ένα ΑΛΛΑ.

Για ποιον λόγο να θηλάσω δημόσια;

Μου έτυχε πολλές φορές να θηλάσω εκτός σπιτιού. Φυσικά φρόντιζα να μην χρειαστεί, αλλά μερικές φορές χρειάστηκε.
Τότε όμως για κανένα λόγο δεν έβγαλα το στήθος μου δημόσια. Έτυχε να είμαι σε καφετέρια. Ευγενικά ζήτησα μία καρέκλα και πήγα σε μία γωνία με πλάτη σε όλο τον κόσμο και θήλασα. 
Το καλοκαίρι, μιας και είμαι πρόεδρος του χωριού μου πήγα σε αρκετές εκδηλώσεις και γλέντια. Και έπρεπε κάποια στιγμή να θηλάσω. Ούτε τότε έβγαλα το στήθος δημόσια. Μία-δύο φορές πήγα στο αυτοκίνητο, μία φορά ζήτησα να πάω σε ένα σπίτι (όχι κάποιου συγγενή ή γνωστού). Ακόμα και το Δεκαπενταύγουστο στην εκκλησία, απομακρύνθηκα από την εκκλησία ώστε να μην φαίνομαι. Μία όμως από τις φορές πέρασε κάποιος εκεί που θήλαζα. Και τότε πήρα ένα πανάκι και καλύφθηκα ενώ το μωρό συνέχιζε να θηλάζει κανονικά.

Αν δεν υπάρχει λόγος, δεν βρίσκω το λόγο να θηλάσω δημόσια. Στην τελική αυτή είναι μία στιγμή ανάμεσα σε εμένα και το μωρό μου. Για ποιον λόγο λοιπόν να γίνεται θέαμα, με την καλή έννοια, σε γνωστούς και πολλές φορές αγνώστους;

Για ποιο λόγο επίσης τόσος φανατισμός με το θηλασμό; Σχεδόν όλες οι μανάδες και οι γιαγιάδες μας θήλασαν χωρίς όμως να βγαίνουν και να βροντοφωνάζουν "ΕΓΩ ΘΗΛΑΖΩ". Για ποιο λόγο είμαι εγώ καλύτερη μάνα από μία που δεν θηλάζει; Υπάρχει κάποιο μέτρο;

Η μαμά μου με θήλασε για 6 μήνες την αδερφή μου όμως για 40 μέρες, οπότε εμένα με αγαπάει περισσότερο;

Είναι κρίμα να καταττάσουμε τις μανούλες σε κατηγορίες ανάλογα με το πως γέννησαν, πόσο θήλασαν, πόσες φορές δίνουν γλυκό στα παιδιά τους και όλα αυτά που πολλές φορές αποτελούν αιτία κόντρας για "διαβασμένες" μαμάδες. 

Για πολλές μαμάδες ο θηλασμός δεν είναι εύκολος. Ούτε για εμένα ήταν, ούτε για εσένα ούτε για εκείνη. Παρ'όλες τις δυσκολίες εγώ, εσύ, εκείνη αποφασίσαμε να θηλάσουμε. Κάποιες άλλες όχι. Για να πετύχει η όλη προσπάθεια πρώτα απ'όλα πρέπει να είναι καλά η μανούλα. Αν δεν αισθάνεται καλά, δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει οπότε μοιραία θα καταλήξει στο να μη θηλάσει.

Αυτά είχε να σας πει μία θηλάζουσα μανούλα.